Het Griekse asiel

In 2012 ontdekte ik op Facebook een Grieks asiel, genaamd Elpida Shelter of Hope. Een klein asiel, afhankelijk van donaties van mensen uit het buitenland, dat draaiende gehouden wordt door een vrouw alleen. In oktober gingen er een aantal vrijwilligers uit verschillende landen heen. Ik heb me aangemeld en stapte samen met twee andere vrouwen in het vliegtuig.

Het asiel was overweldigend; zoveel honden, zo weinig middelen. Honden in alle leeftijden; de puppen blij dat ze met iemand konden spelen. De oudere honden waren subtieler in het vragen van aandacht, zij kwamen dicht naast je zitten voor een knuffel.

Puppies

Happy, Hope, Lucky en Spirit

Honden die op straat geboren zijn, of door hun eigenaar op straat gedumpt zijn. Je kunt het je niet voorstellen dat mensen zo met dieren omgaan. En dat de honden dan nog steeds zo vreselijk lief zijn!

 

 

Ik heb altijd al van dieren gehouden maar ik denk dat dit de basis is geweest voor het ‘meer voor dieren willen doen’; de honden van Elpida waren de reden dat ik een Reiki cursus ging doen.

Aris

Aris

Ik heb inmiddels ook met een aantal van hen een gesprek gehad, waaronder met Aris. Aris is een vrolijkerd die rustig zijn beurt afwacht. Hij zou uiteraard graag een eigen thuis vinden, met lieve mensen (die overigens wel van zijn oren af moeten blijven!), maar tot die tijd wacht hij af. Hij zou het daarbij ook wel moeilijk vinden om S. (de vrouw die het asiel runt) achter te laten.

Geef een reactie